Tarifat e administrimit - kontributi mujor i çdo njësie ndaj kostove të përbashkëta të ndërtesës - shpesh janë burim konfuzioni dhe konflikti në pallatet shqiptare. Banorët shohin një numër çdo muaj por rrallë kuptojnë çfarë mbulon. Menaxherët luftojnë të justifikojnë rritjet kur kostot rriten. Rezultati është mosbesim nga të dyja anët.
Një tarifë tipike mujore mbulon disa kategori: pastrimin dhe mirëmbajtjen e hapësirave të përbashkëta, stafin e ndërtesës, shërbime komunale për hapësirat e përbashkëta (ndriçimi, ashensorët, pompa e ujit etj), sigurimin dhe kontributet në një fond rezerve për riparime të mëdha. Ndarja ndërmjet këtyre kategorive ndryshon sipas ndërtesës, por shumica e tarifave mund të ndahen në këto pesë grupe.
Komponenti i fondit rezervë është ai që më shpesh mungon - dhe ai që shkakton problemet më të mëdha. Kur motori i ashensorit krijon difekt ose fasada ka nevojë për punime, ndërtesat pa rezerva gjenden duke u grindur për kontribute emergjente. Ndërtesat që administrohen në mënyrë korrekte, janë të prirur për të mos u përballur me këto kosto të paplanifikuara.
Komunikimi i qartë i tarifave të shërbimit është po aq i rëndësishëm sa llogaritja e saktë e tyre. Kur banorët shohin kategoritë në mënyrë të detajuar - kjo është çfarë kushton pastrimi i hapësirave të përbashkëta, kjo është çfarë kushton kontrata e ashensorit, kjo është pjesa proporcionale e njësisë suaj - mosmarrëveshjet bien ndjeshëm. Transparenca nuk është vetëm praktikë e mirë; është mënyra më e shpejtë për të reduktuar pagesat me vonesë.